De nonsens van mijn belagers, in het bijzonder de larie van Filip De Saeger

Sinds enig tijd ben ik het mikpunt van een ongeziene, aanvankelijk louter anoniem gevoerde, campagne van laster en eerroof op het internet en via e-mail. Ook mijn zakelijk initiatieven (zie www.biz-info.eu) worden expliciet in het vizier genomen van mijn belagers.

Op een bepaald moment waren er niet minder dan 15 web- en blogsites online met als enige doel het verspreiden van schadelijke onjuistheden en laster over mij en mijn professionele activiteiten. Als gevolg van een gerechtelijke beschikking werden de meeste hiervan off line gehaald. Inmiddels zijn er echter nieuwe 'Marc-Ernst-bashing-websites' opgedoken.

De twee belangrijkste zijn rechtvanantwoord.com en persvrijheid.org. Deze twee webstekken zijn tot op zekere hoogte identiek qua inhoud. Beide hebben als enige doel mij persoonlijk en zakelijk te raken door het verspreiden van manifest onjuiste, kwaadwillige, lasterlijke en eerrovende informatie. De twee domeinnamen zijn geregistreerd in de Verenigde Staten bij een bedrijf dat gespecialiseerd is in het anonimiseren van registranten.

Er is echter voldoende bewijsmateriaal en er zijn genoeg ernstige aanwijzingen en aannemelijke vermoedens over de identiteit van wie schuil gaat achter de moddercampagne in het algemeen (met inbegrip van het gebruik van Google AdWords) en rechtvanantwoord.com in het bijzonder.

Om de omvang van de lastercampagne snel ietwat onder controle te krijgen en de schade er van enigszins te kunnen beperken alsmede om haar anonieme makers/auteurs te identificeren, ben ik verplicht geweest gebruik te maken van het eenzijdige verzoekschrift. Dat is een rechtsmiddel dat door de rechtbank enkel in zeer specifieke en uitzonderlijke gevallen toegestaan wordt en waar ik in principe en zeker in het geval van sociale conflicten, tegenstander van ben want het sluit het tegenstrijdige debat in de rechtbank, de hoeksteen van ons rechtssysteem, uit.

De betrokken Internet Service Providers (ISP's), waaronder hosting-bedrijven maar ook leveranciers van software om blogsites aan te maken (zoals TypePad en WordPress), zijn middels een gerechtelijke beschikking als gevolg van het eenzijdige verzoekschrift verplicht geworden om de identiteitsgegevens te verstrekken van de personen achter verschillende lasterlijke web- en blogsites alsmede diverse lasterlijke commentaren (onder valse- en/of schuilnamen) op blogsites in België en Nederland.

Het motief voor de gecoördineerde lastercampagne moet gezocht worden in het feit dat mijn (drie) belagers onderwerp geweest zijn van onthullende artikels/blogsposts van mijn hand met betrekking tot hun merkwaardige zakelijke handel en wandel waaronder de veelvuldige faillissementen waar ze bij betrokken waren (in één geval niet minder dan acht), hun gerechtelijke veroordelingen (om diverse misdrijven, gaande van valsheid in geschriften tot overtreding van de sociale wetgeving) en in één geval ook fraude met subsidies (in de zin van oneigenlijk gebruik er van).

Op het moment van de gerechtelijke beschikking waren rechtvanantwoord.com en persvrijheid.org nog niet online (mijn belagers voeren dan ook een heuse digitale guerilla). Maar er zijn ernstige aanwijzingen en aannemelijke vermoedens over wie er schuil gaat achter deze web- en blogsites. Ten gepaste tijd (na de burgerlijke rechtspleging) zal, via een strafklacht tegen onbekende, zekerheid verkregen worden over de identiteit van de personen die de domeinnamen registreerden en de hosting van de sites regelde.

De slechtmakers beroepen zich op de persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Maar laster en systematisch flagrante onjuistheden publiceren heeft niets te maken met welbegrepen informatieverstrekking en dito journalistiek, laat staan met het verspreiden van een mening.

Als voorstander en gebruiker van het recht op vrije meningsuiting en occasioneel beoefenaar van kritische onderzoeksjournalistiek betreur ik het misbruik van deze principes door de anonieme lasteraars. Tegenover de uitoefening van deze vrijheden staat voorwaarden, beperkingen en plichten. De kwaadsprekers lappen die aan hun laars.

Louter al door anoniem te opereren om elke juridische verantwoording voor hun strafbare daden te (proberen) ontlopen, illustreren mijn belagers hun malafide bedoelingen en onterechte aanspraak op de principes van persvrijheid en vrijheid van meningsuiting.

Een aantal van de elementen van de moddercampagne heeft betrekking op feiten van drie jaar geleden en zijn al geruime tijd onderwerp van gerechtelijke procedures, door mezelf geïnitieerd, tegen een voormalig zakenpartner - namelijk Filip De Saeger.

Deze ex zakenpartner heeft de voorbije weken/maanden, parallel aan en in samenhang met de anonieme lastercampagne via rechtvanantwoord.com en persvrijheid.org (en dito mails via een eveneens geanonimiseerd gmail-account verzonden), een aantal strafbare daden gesteld. Sommige er van situeren zich eveneens op het vlak van het verspreiden van lasterlijke en onjuiste informatie over mij en mijn zakelijke activiteiten. Ook heeft De Saeger een strafklacht tegen mij neergelegd, voor onder meer diefstal. Dat gebeurde vooral uit tactische en defensieve overwegingen: om 'munitie' te hebben voor de lastercampagne tegen mij en om tijdelijk nog enige (schijn van) credibiliteit te creëren.

Het onderzoek naar die strafklacht is lopende. Ik heb alle vertrouwen in het oordeelkundige vermogen van het parket terzake. En, indien het toch tot een inbeschuldigingstelling mocht komen, de rechtbank. De klacht bestaat vooral uit juridische nonsens en eenvoudig te weerleggen aantijgingen. Ze wordt bovendien gekenmerkt door een gebrek aan bewijzen van de vermeende misdrijven. De ware toedracht is veelal het tegendeel van wat de indiener van de klacht beweert en dat kan en zal makkelijk bewezen of achterhaald worden. (Zie verder, in het tweede gedeelte van deze blogpost, voor de weerlegging van de belangrijkste elementen van deze strafklacht.)

Om redenen die ongetwijfeld te maken hebben met overmoed en vergaande normenvervaging ten gevolge van zijn psychologisch profiel (hij is door gerechtspsychiater en professor Dirk Deboutte, na analyse, in een rapport omschreven als iemand met een 'psychopatische persoonlijkheidstructuur') heeft Filip De Saeger zich, parallel aan en in samenhang met de anonieme lastercampagne, openlijk uitgegeven als auteur van een rist lasterlijke, intimiderende en zelf bedreigende mails en commentaren op blogsites. In bepaalde gevallen is hij zelf zo roekeloos en lichtzinnig geweest via telefoon personen of bedrijven waarmee ik zakelijke relaties heb te bedreigen. Van al deze doldrieste daden zijn bewijzen (zie verder voor sommige hier van).

Filip De Saeger is momenteel onderwerp van twee (samengevoegde) gerechtelijke onderzoeken, op initiatief van het Antwerpse parket, naar de aanwijzingen en bewijzen van de overtreding van diverse bepalingen van de faillissementswetgeving almede subsidiefraude. (Zie terzake: Gerechtelijke onderzoeken naar faillissement van en subsidiemisbruik door Fides Consulting gebundeld en door zelfde onderzoeksrechter geleid.)

Bronnen dicht bij deze onderzoeken stellen dat De Saeger binnen afzienbare tijd en wellicht eerder dan vermoed formeel in beschuldiging zal gesteld en naar de rechtbank doorverwezen worden. In afwachting hier van is zijn voorlopige hechtenis niet uit te sluiten. De onderzoeksrechter die de twee De Saeger-zaken leidt, deed dat begin 2007 immers ook in het kader van een vergelijkbaar fraude-dossier (zie Gedelegeerd bestuurder HR-adviesbureau Kerylos (Bart Orgaer) aangehouden op verdenking van fraude met DNA-cheques). Later werd de verdachte in dat onderzoek, Bart Ogaer, voor een tweede keer in voorlopige hechtenis geplaatst.

In tegenstelling tot wat Filip De Saeger beweert, onder andere op/via rechtvanantwoord.com, lopen er dus wel degelijk strafrechtelijke onderzoeken naar misbruik van subsidies door Fides Consulting en naar het faillissement van het voormalige bedrijf.

In het licht hier van is volgende verklaring van De Saeger op/via rechtvanantwoord.com ontluisterend voor het waarheidsgehalte van de man zijn beweringen over mij (op die website en elders) en zijn geloofwaardigheid in het algemeen.

'Ik heb - na deze beweringen van Ernst - navraag gedaan bij de curator, die de faling (waarvan Ernst zelf mee aan de oorzaak ligt door leugens en laster) behandelt en deze ontkende formeel dat er sprake zou zijn van fraude, laat staan dat er een onderzoeksrechter zou aangesteld zijn, quod non.'

Het onderzoek in verband met het faillissement van Fides Consulting is alles behalve fictie. De curator van dat faillissement is trouwens op de hoogte van dat onderzoek (hij ligt er immers aan de basis van). Daarom is het ronduit hilarisch te beweren zoals De Saeger doet dat die curator hem bovenstaande verklaring zou afgelegd hebben. Wellicht heeft De Saeger de curator niet eens gecontacteerd in verband met dat gerechtelijke onderzoek. Het bestaan hier van werd voor het eerst door mij onthuld in een schrijven naar de ruim 280 ondertekenaars van een petitie voor persvrijheid en vrije meningsuiting. Als gevolg hier van maakte De Saeger, via/op rechtvanantwoord.com, de hier boven aangehaalde verklaring.

Voor de subsidiefraude met de voormalige adviescheques (tegenwoordig onderdeel van de ondernemingsportefeuille en BEA-subsidies) is De Saeger, als zaakvoerder van zijn inmiddels in faling verklaarde onderneming Fides Consulting, trouwens in het verleden administratief gesanctioneerd door de bevoegde diensten van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap voor fraude. (Zie: Erkenning Fides Consulting als werving- & selectiebureau/arbeidsbemiddelaar ingetrokken. Eerder was erkenning als opleidings- en adviesverstrekker ook al ontnomen)

Tevens werd Fides Consulting door de VDAB, op unaniem advies van de SERR Antwerpen (de Sociaal Economische Raad voor de Regio Antwerpen), gesanctioneerd voor misbruik van het IBO-systeem (een soort van loonsubsidie gedurende en voor de opleiding van nieuwe medewerkers).

Het onderzoek door de afdeling Inspectie Economie van het voormalige departement 'Economie' van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap (het huidige Agentschap Economie van dat Ministerie) en, nadien, de sanctie tegen zijn bedrijf als gevolg van dat onderzoek, is volgens De Saeger gebeurd als 'represaille' omdat hij 'klokkenluider' was in verband met de Kerylos-fraudezaak (zie hier boven). Een bestuurder van Kerylos is, volgend Filip De Saeger, familiaal verwant met het hoofd van de afdeling 'Economisch ondersteuningsbeleid'

Dit alles is larie en het zoveelste product van de ongebreidelde fantasie van Filip De Saeger (en bewijs van de man zijn problematische verhouding met de werkelijkheid/waarheid).

Tussen beide personen, die toevallig de zelfde familienaam hebben, is er immers geen enkele familiale of andere band. Meer zelf: het onderzoek naar het frauduleuze gebruik van de subsidies door Fides Consulting is uitgevoerd door de afdeling 'Inspectie Economie'' op aanvraag van toenmalig Vlaams Minister van Economie (Fientje Moerman) nadat het kabinet en de administratie diverse informaties/klachten over misbruik door Fides Consulting had gekregen - de eerste in juni 2005. De dienst 'Inspectie Economie' valt ook niet onder de bevoegdheid van de betreffende ambtenaar met de vermeende familiale relatie met de Kerylos-bestuurder. De sanctie 'niet vernieuwing van de erkenning als opleidings- en adviesverstrekker' ten opzichte van Fides Consulting voor het oneigenlijke gebruik van de adviescheques, gebeurde, gezien het delicate karakter van de maatregel, bovendien met het uitdrukkelijke akkoord van het bevoegde kabinet en wellicht zelf van de minister. Maar belangrijker nog: de sanctie gebeurde op basis van een rapport van de dienst 'Inspectie economie' waarin gesteld/bewezen wordt dat het overgrote deel van de gecontroleerde klanten van Fides Consulting die gebruik maakten van de adviessubsidies geen adviesverslag bleek te hebben gekregen. Dat is nochtans verplicht. Ook bleken er in meerder gevallen, via de adviescheques, diensten of producten geleverd en betaald te zijn in plaats van louter adviezen verstrekt. Wat niet de bedoeling en ronduit misbruik van en fraude met de adviescheques is.

Wat eveneens het verhaaltje van De Saeger als 'klokkenluider' van de Kerylos-fraude naar het rijk der fabelen verwijst is dit: het gerechtelijke onderzoek naar die fraude is, in Gent, opgestart na een klacht van iemand die aanwezig was op een van de events die Kerylos destijds regelmatig organiseerde om mensen te ronselen die, buiten hun weten om, nadien aan de administratie gemeld werden als begunstigden/gebruikers van de zogenaamde Dienst Na Advbies-cheques (DNA) waarmee Kerylos op grote schaal en systematisch fraudeerde. Volgens een bron dicht bij het Kerylos-onderzoek is de persoon die het Gentse parket op de hoogte bracht van de onregelmatigheden bovendien iemand uit 'politionele kringen'. Hij was toevallig en als particulier aanwezig op een van die bewuste Kerylos-avonden. Het is dus grotesk en onjuist te stellen zoals De Saeger doet dat hij de Kerylos-fraude heeft onthuld.

De humbug van De Saeger in verband met het onderzoek en de sanctie van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap dient, net als zijn strafklacht tegen mij, als 'bewijs' voor zijn Calimero-achtige stelling: 'ik ben het slachtoffer', van Ernst, ambtenaren van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en ja zelfs een minister (in casu Fientje Moerman). Deze laatste scheldt hij, in zijn gebruikelijke 'subtiele' stijl, trouwens her en der de huid vol, onder meer op de blogsite GentBlog.be.

Ik, ambtenaren van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en Fientje Moerman hebben, volgens De Saeger, allemaal schuld aan het faillissement van zijn (voormalige) bedrijf: Fides Consulting. Dat is nonsens. De enige die schuld heeft aan dat faillissement is Filip De Saeger zelf. Maar de schuldvraag is eigenlijk irrelevant. Essentieel is het feit dat het faillissement, volgens de curator die daarbij gevolgd wordt door het parket dat een onderzoek opstartte, (meer dan) vermoedelijk, frauduleus is en dat er daarbij tal van  straf- en burgerrechtelijke overtredingen en/of misdrijven gebeurden.

Pittig om weten: Fides Consulting had, volgens zijn laatste jaarrekening (periode 1/7/06 - 30/6/07), 1,7 miljoen euro schulden (waarvan ruim 400.000 euro aan leveranciers en zowat 220.000 aan belastingen en sociale lasten/RSZ) en een negatief vermogen van meer dan een miljoen euro. De precieze schuldenberg van het bedrijf op het moment van zijn faillissement is niet bekend (behalve bij de curator: advocaat Bruno Schoenaerts uit Antwerpen). Naar alle waarschijnlijkheid zijn de schulden de laatste maanden eerder toe dan afgenomen. Op datum van zijn faillissement had Fides Consulting, volgens goedgeplaatste bronnen, in elk geval 150.000 euro RSZ-achterstallen.

Parenthesis. Niet enkel Fientje Moerman is het onderwerp geweest van de toorn van De Saeger. In het verleden haalde hij, in de meest demagogische, populistische en doorgaans ook grove bewoordingen, op diverse websites, ook uit naar andere politici. Bijvoorbeeld in een commentaar over Karl De Gucht (VLD) op de website van Het Laatste Nieuws  - 'naar de mesthoop ermee', luidde het. Ook Steve Stevaert beledigde hij op de die zelfde website. Deze posting werd echter door de redactie verwijderd, enkel een tweede comment waarin hij die verwijdering betreurde werd gepubliceerd (wellicht nadat de nieuwe vunzigheden er werden uitgehaald).

Ook op de Fides-website prijkte in het verleden bedenkelijk en bijwijlen Vlaams Belang-getint proza: bijvoorbeeld volgende via Google-cache nog steeds retraceerbare tekst waarin betreurd wordt dat de officiële hulporganisatie voor de Tsunami-slachtoffers geld weigerde van deze partij. Gesteld wordt dat Fides Consulting afziet om geld te storten aan de officiële Tsunami 1212-actie omdat die geld zou weigeren van "bepaalde partijen" - in het meervoud. Die bewering is echter onjuist en de meervoudsvorm een retorisch middeltje om zijn sympathie te verhullen voor de partij die niet bij naam genoemd wordt maar waarvan het overduidelijke is wie bedoeld wordt: Vlaams Belang (ex Vlaams Blok). Want in werkelijkheid werden enkel de giften van het Vlaams Belang (de 'vervelde' versie van het voor racisme veroordeelde en door alle democratische partijen en ruim 80 procent van de Vlamingen verworpen Vlaams Blok) geweigerd. De weigering om samen te werken met en geld aan te nemen van het Vlaams Belang deed het 1212-consortium van vijf hulporganisaties, waaronder Oxfam, trouwens niet zo maar: pas nadat het Vlaams Belang op zijn website een expliciete oproep plaatste om niet aan 1212 te geven maar aan een andere, bevriende, organisatie: Volk in Nood. Bovendien beschimpt het Vlaams Belang en zijn identieke voorganger al jaren Oxfam, en doet deze respectabele organisatie, in de haar gekende 'genuanceerde' stijl, onterecht af als "extreem links" en zelf "marxistisch".  

Van een Vlaams Belang-aanhanger (volgens nogal wat bronnen is Filip De Saeger zelf lid (geweest) van die partij, in elk geval verzorgde de grafische afdeling van Fides Consulting tijdens de laatste gemeenteraadsverkiezingen propagandamateriaal voor de Vlaams Belang-lijst in de gemeente Kruishoutem) en voormalig adept van de neonazi-groepering VMO (die door de overheid verboden/ontbonden werd) kan men natuurlijk niet verwachten dat die uitblinkt in genuanceerd denken en subtiel taalgebruik. De pennenvruchten van Filip De Saeger worden dan ook gekenmerkt door het veelvuldige gebruik van hoofdletters en uitroeptekens. Schrijven en denken met de hamer en botte bijl dus, met de sierlijkheid van een pantserdivisie (geleid door veldmaarschalk Rommel).

Terug naar de lastercampagne tegen mij. Blijkbaar zijn mijn belagers, niet in het minst Filip De Saeger, de mening toegedaan dat ze me de rekening moesten presenteren voor mijn onthullende en voor hen bezwaarlijke artikels/blogposts. Anders gesteld: dat het 'payback day' was. Maar terwijl mijn berichtgeving kaderde in mijn activiteiten als journalist/publicist, met open vizier gebeurde en gebaseerd zijn op harde feiten, geloofwaardige bronnen en ernstige aanwijzingen grepen zij naar de verachtelijke achterbaksheid en het 'wapen' van leugens en laster.

Indien ik me in mijn berichtgeving over hen zou schuldig gemaakt hebben aan de overtreding van bepaalde wetten (burgerlijk en/of strafrechtelijk) en/of deontologische regels aanvaard ik probleemloos de uitspraken en sancties terzake van rechtbanken en/of professionele instanties zoals de Raad voor Journalistiek. Tenminste, indien ze terecht zijn. Dat was niet zo in het geval van (de uitspraak van) de Raad door Journalistiek. Want die Raad baseerde zich op de onjuiste, bedrieglijke voorstelling van zaken door de klager. Zie: Hoe Areopa en zijn zaakvoerder Ludo Pyis mij en de Raad voor Journalistiek (een oor aan)naaiden.

Het is echter onaanvaardbaar dat burgers die menen dat hun rechten geschonden zijn, los van of in afwachting op juridische procedures, het recht in eigen handen nemen. En daar bij bovendien een loopje nemen met de wetgeving. (Eigenlijk overschreden mijn belagers, vooral Filip De Saeger, ook de regels van fatsoen en welvoeglijkheid. Maar dat is een meer subjectieve materie. In deze tijden van verruwing en zelfs verloedering van de omgangsvormen is er bovendien minder dan ooit een consensus over wat beschaafd en betamelijk is.)

Ik dank iedereen, niet in het minst de zakelijke relaties en klanten van BizInfo, voor het behoud van hun vertrouwen en de steun die ik van hen kreeg in deze moeilijke periode. Die getuigenissen van sympathie en medeleven weet ik naar waarde te schatten. Mijn speciale erkentelijkheid gaat uit naar zij die bewijslast aandroegen van de praktijken van mijn belagers - ook naar hen toe.

Hier onder weerleg ik, met bewijzen, de belangrijkste en meest flagrante onjuistheden en lasterlijke aantijgingen van rechtvanantwoord.com en persvrijheid.org. De weerlegging van àlle onjuiste en lasterlijke beweringen reserveer ik voor de rechtbank en de procureur des konings/onderzoeksrechter. Het spreekt voor zich dat ook sommige bewijsstukken met betrekking tot de misdrijven van mijn belagers exclusief voorbehouden zijn voor de gerechtelijke instanties.

Onderstaande is zonder enige nadelige erkenning en onder voorbehoud van alle rechten

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

- Rechtvanantwoord.com schrijft: 'Bart D'Hoore's weblog over persvrijheid onder vuur door Marc Ernst"

"We weten ondertussen dat de modus operandi van Marc Ernst bestaat uit intimidatie en voortdurende dreigementen."

Bart D'hooge ontkent formeel dat er sprake was van dreigementen of intimidatie van mijn kant. Hij bezorgde zijn ontkenning via mail aan rechtvanantwoord.com en postte zijn ontkenningsbericht ook via de comment-functie op de website. De via e-mail bezorgde werd nooit gepubliceerd. De zelf  'gepostte' werd verwijderd. Terwijl de website stelt onjuistheden te zullen rechtzetten.

- Rechtvanantwoord.com schrijft: 'Mocht er echter een fout zijn ingeslopen in onze berichten dan nodig ik de heer Marc Ernst om ons een e-mail te sturen naar info@rechtvanantwoord.com . Dan zullen wij onmiddellijk een recht van antwoord publiceren en een rechtzetting doen.'

Deze vermelding klopt niet met de werkelijkheid: niet enkel is er het (bovenstaande) voorbeeld van de niet gepubliceerde mail/correctie van Bart D'hooge bekend, ook en reactie van Patrick Mervelede op de onjuiste info in verband met de traffic-cijfers van Alexa werd verwijderd/nooit gepubliceerd. (Zie verder in verband met die Alexa-cijfers).

- Rechtvanantwoord.com schrijft: 'Communicatiemagazine 'ACHTERHETNIEUWS.be' bestempelt handelswijze van Marc Ernst als 'intimidatie''

Vernoemde magazine heeft haar berichtgeving, die gebaseerd was op een lasterlijk persbericht van HRM Net/Filip De Saeger, betreurt en rechtgetrokken. Het bewuste commentaardoor is door de hoofdredactie verwijderd geworden van de homepage en uit het archief. Wellicht nadat lezers en leden van de redactieraad gewezen hadden op het eenzijdige en lasterlijke karakter van het persbericht en het commentaar van een 'Achterhetnieuws.be'medewerker. Nadien is een uitvoerige rechtzetting/toelichting, met de juiste toedracht, op de website gepubliceerd.

- Rechtvanantword.com schrijft: 'Voorvechter van de persvrijheid' laat Nederlandse blog censureren via Belgisch kortgeding'

Terwijl mijn  belagers zichzelf, ten onrechte, uitroepen als voorvechters van de persvrijheid (wat nogal ironisch is gezien één van hen via twee kortgedingen probeerde voor hem onwelgevallige blogsites offline te krijgen - wat in een geval mislukte, de andere zaak is nog lopende - en een andere dat poogt door het bedrijf onder druk te zetten dat de site host waar de gewraakte artikels op staan) trachten ze mij af te schilderen als een vijand ervan. Want ik zou een Nederlandse blog laten censureren hebben via de rechtbank. Maar van censuur is er hoegenaamd geen sprake. Bovendien: persvrijheid is geen vrijgeleide voor laster, eerroof en verspreiden van schadelijke onwaarheden. De juridische démarche naar betreffende Nederlandse blogsite had twee doelen: de verwijdering van onmiskenbare lasterlijke commentaren (dus geen oorspronkelijke blogpostings) en het bekomen van gegevens (waaronder het IP-adres) om de auteurs van deze commentaren te kunnen identificeren. De eigenaar van de betreffende website had, via derden verzet, kunnen beroep aantekenen maar heeft dat niet gedaan en gaf gevolg aan het gerechtelijk bevelschrift. Hij zelf vond dus blijkbaar niet dat er van censuur geen sprake was. Of vond dat de gerechtelijke maatregel alvast niet de moeite waard was om er de grote principes voor uit de kast te halen en daar een paar luttele centen voor veil te hebben (voor de betekenis en het zogenaamde griffierecht). Want ook in Nederland worden de proceskosten grotendeels door de verliezende partij betaald. Maar misschien schatte hij simpelweg de kans klein of nihil om door de Nederlandse rechter in het gelijk gesteld te worden. Wat een nogal realistische kijk op de zaak ik.

Het pleit niet voor de eigenaar/verantwoordelijke van de die betreffende Nederlandse website dat de lasterlijke commentaren niet op eigen initiatief werden verwijderd, zonder dat daar om gevraagd werd (door mijn advocaat of de rechtbank). Alle websites van kranten en andere media in ons land, en van sommige in Nederland, controleren de inhoud van de commentaren op hun onwettelijke karakter (laster, eerroof, racisme, enzovoort). In toenemende mate worden commentaren trouwens pas na verificatie inzake de naleving van de gebruiksvoorwaarden van de betreffende website en hun legale karakter door een redacteur daadwerkelijk online gebracht.

In tegenstelling tot alle aangeschreven Belgische websites, die de lasterlijke commentaren verwijderen op eenvoudig verzoek van mijn raadsman (en tevens de gevraagde identificatiegegevens verstrekten) deed de betreffende Nederlandse website dat pas na een gerechtelijke beschikking. Tussen haakjes: ook de meeste buitenlandse lasterlijke blogsites, door mijn belagers opgezet, werden door de betrokken Internet Service Providers offline gehaald op eenvoudig verzoek van de advocaat. Vermoedelijk omdat hun lasterlijk karakter/gehalte zo flagrant en onmiskenbaar was. Enkel voor het verstrekken van de identificatiegegevens van wie ze had opgezet/besteld, behoeften ze een gerechtelijk bevelschrift.

Als illustratie van het eerrovende en lasterlijke karakter van die commentaren op de betreffende Nederlandse website - en de beledigingen en slechtmaking betrof niet enkel mezelf, maar ook zakelijke relaties - kan volgende stukje proza van 'hoofdredactie hrm.net' (in casu Filip De Saeger) volstaan. Klik hier. Let wel: om evidente redenen is de tekst uitgezuiverd. Dergelijke beledigende onzin (mogen) publiceren heeft natuurlijk evenveel met persvrijheid te maken als pakweg roken met gezondheid of Goebbels (de minister van propaganda onder Hitler) met democratie. Wie het tegendeel beweert, en de vrijheid claimt om dat wel te mogen doen, zoals mijn belagers, is niet goed bij zijn hoofd of kwaadaardig en eigenlijk tuig van de richel.

- Rechtvanantwoord.com schrijft: 'Medio 2005 vroeg Marc ERNST aan Filip De Saeger, in het kader van zijn activiteiten van business angel bij BAN VLAANDEREN (business angel netwerk), een lening van 20.000 'om een 'tijdelijke inzinking' te overbruggen van zijn éenmanszaak HRM NET, een marktonderzoekbureau ten zake HR (human resources), dit sedert 1999.'

Ik ben nooit actief of betrokken geweest bij BAN Vlaanderen. Dat wordt onder meer door zijn directeur Reginald Vossen bevestigd. Ik kende Filip De Saeger niet via BAN Vlaanderen, deze organisatie was mij voor eind 2005 trouwens totaal onbekend. Ik kende De Saeger simpelweg omdat zijn toenmalige bedrijf Fides Consuling een niet onbelangrijke en niet onopvallende speler was in de markt van HR-dienstverleners (de sector die ik destijds, als uitgever/hoofdredacteur van hrm.net, op de voet volgde). Onder meer de marketing-gedrevenheid van het bedrijf was atypisch voor de branch. Op 21 juni 2004 publiceerde HRM Focus, het e-zine van hrm.net waarvan ik uitgever/hoofdredacteur was, een artikel over de marketing-aanpak van Fides Consulting. Dat was de eerste bijdrage van de (tweedelige) reeks 'Marketing loont'. Het eerste contact tussen mij en De Saeger had plaats in het kader van de voorbereiding van dat artikel. Een tweede artikel in die serie verscheen op 12/9/2005 en ging over Time Smart, een andere markting-gedreven HR-dienstverlener. In de lente van 2005 organiseerde HRM Net een tweedaags seminar (in Brussel) over het onderwerp 'marketing & HRM' met onder meer Filip De Saeger en de toenmalige zaakvoerder van Time Smart (Paul De Bruyne) als sprekers. Als gevolg van deze contacten werd De Saeger aangezocht om te investeren in HRM Net dat al geruime tijd op zoek was naar een (sterke) financiële, en liefst ook operationele, partner.

In dat perspectief zijn er in de periode januari-juni 2005 gesprekken geweest met diverse partijen (o.a. VNU en Roularta). De Saeger was bereid een participatie van 52 % te nemen in HRM Net. De eerste schijf met betrekking tot die deelname werd betaald op 15/7/05, de tweede op 17/8/05 (zie bankuittreksels).

- Rechtvanantwoord.com schrijft: "Een paar weken nadien kwam Marc ERNST opnieuw geld vragen, 10.000 -, die hij niet gekregen heeft. Filip De Saeger weigerde echter omdat hij vond dat er toch iets fundamenteels fout moest zijn met zijn zaak als Marc Ernst al zo vlug om nieuw geld vroeg."

'Een paar weken later', is in werkelijkheid ruim vier maanden later. De eerste storting in het kader van de participatie van 52 % gebeurde op 15/7/2005 (zie hoger). Het verzoek om een overbruggingskrediet (een tijdelijke lening dus) van 10.000 euro had plaats op 23/11/2005. Dat overbruggingskrediet werd, achteraf gezien, met een smoes geweigerd. Die weigering had alles te maken met het plan van Filip De Saeger om HRM Net te laten failliet gaan terwijl ogenschijnlijk alles werd gedaan om dat te vermijden. Zo kon hij op slinkse wijze een schuldenvrij HRM Net in handen krijgen. Het tijdelijk ter beschikking stellen van 10.000 euro overbruggingskrediet was in werkelijkheid geen probleem voor een bedrijf als Fides Consulting (25-tal medewerkers, ruim 3 miljoen euro omzet).

- Rechtvanantwoord.com schrijft: "Daaruit bleek dat Marc Ernst/HRM Net  een schuldenlast had van 250.000"

Dat bedrag stemt totaal niet overeen met de reële schuldenlast. Die was in werkelijkheid aanzienlijk minder. Dat blijkt uit het vijfde en laatste PV van schuldverificatie op datum van 24/5/07.

Het weze opgemerkt dat dit faillissement te wijten was aan de handelingen (o.a. oplichting, misbuik van vertrouwen, contractbreuk) van Filip De Saeger/Fides Consulting. Desbetreffend zijn er door mij verschillende juridische stappen gezet en loopt er een proces. In de toekomst zullen nog andere initiatieven genomen worden om mijn rechten in deze te doen gelden.
 
- Rechtvanantwoord.com schrijft: "Marc Ernst kon de lening van 20.000 niet terugbetalen"

"Kort nadat BVBA FIDES CONSULTING, waarvan Filip zaakvoerder was, hem de betrokken lening had toegestaan, vertrouwde Marc ERNST hem toe dat hij de lening veel later zou kunnen terugbetalen."

De investering/participatie in HRM Net voorstellen als 'een lening' klopt niet met de werkelijkheid (zie hier boven) en kan met geen enkel document gestaafd worden. Daar tegenover staan er documenten (zie hier boven) die overduidelijk aantonen dat De Saeger/Fides Consulting een participatie (van 52 %) nam in HRM Net.
 
- Rechtvanantwoord.com schrijft: "Wanneer je het LinkedIn profiel bezoekt van Marc Ernst stel je vast dat er nergens sprake is van een faillissement van Marc Ernst. Welja, het is menselijk om enkel de 'goeie' gebeurtenissen in je cv te vermelden. Dat staat natuurlijk in schril contrast met regel 3 van zijn visie."

Een profiel op LinkedIn is natuurlijk geen cv. De informatie op het LinkedIn-profiel over mij is echter volkomen correct: er werd een meerderheidsparticipatie genomen in HRM Net. M.a.w. HRM Net werd (in de lente-zomer van 2005) verkocht (zie supra). Ik verliet HRM Net in februari 2006. HRM Focus # 38 (van 10/2/2006) is de laatste editie van het e-zine die ik samenstelde als hoofdredacteur. En tevens het laatste e-zine dat hrm.net sindsdien (op de dag van vandaag) uitgaf.

- Op rechtvanantwoord.com staat : "# Andre Steegmans - Nov 2, 2008 @8:56 am"

"eindelijk eens iemand die durft te vertellen welke praktijken die gestoorde kerel toepast! iedereen heeft er schrik van, zelfs ik. En ik merk ook de initiatiefnemer van deze blog. Alvast proficiat dat je dit durft te schrijven. Ik ken heel wat collega's HR managers die door hem bedreigd werden: 'sponsor mij of ik schrijf u kapot', ' hij heeft mij (en mijn echtgenote) zelfs eens opgebeld thuis!! ik werd zot van die man' en ik 'adverteerde dus ook' net als de rest (op kosten van mijn werkgever, die dit hopelijk nooit hoeft te ontdekken) ik hoop dat dit ooit stopt."


Uit de informatie bezorgd door diverse Internet Service Providers (ISP) als gevolg van de gerechtelijke beschikking (n.a.v. als gevolg van het eenzijdig verzoekschrift) is geweten dat de slechtmakers achter de huidige lastercampagne ten aanzien mij en mijn zakelijke initiatieven op verschillende websites commentaren publiceerden onder diverse valse name en pseudoniemen maar telkens via de zelfde computer en het zelfde IP-adres. Naar alle waarschijnlijkheid is dat dit ook het geval met het comment van 'Andre Steegmans' (een schuilnaam wordt in een tweede commentaar gepreciseerd).

Het commentaar heef wellicht als oogmerk (proberen) aan te tonen dat de mensen achter rechtvanantwoord.com over een zekere aanhang beschikken en om er nog 'een schep bovenop' te doen inzake het verspreiden van laster en onwaarheden. De in het commentaar gesignaleerde feiten zijn echter volledig onjuist en kunnen door geen enkel document of getuigenis gestaafd worden.

Ik kan echter wèl aantonen (klik hier en hier) dat een van de personen die betrokken is bij de grootschalige lastercampagne tegen mij, met name diegene die zich na de gerechtelijke beschikking aan de ISP's 'geout' heeft (in casu Filip De Saeger, eigenaar en sinds kort ook zaakvoerder van de bvba HRM Net) er niet voor terugdeinst om amper verhulde dreigementen te uiten aan allerlei personen. Uitlatingen zoals 'veel sterkte de komende maanden', 'dank voor jouw 'carte blanche' aan ons !'en 'Nog contact om dingen te voorkomen ? Haast je dan maar' spreken op dat vlak boekdelen.

Onlangs is Filip De Saeger touwens in Mechelen administratief opgepakt en voor verhoor meegenomen nadat hij iemand had lastig gevallen en bedreigd die een voor hem (De Saeger) ongunstige verklaring had afgelegd  in het kader van een door mij aangespannen proces. Die verklaring is echter volledig conform met de werkelijkheid. (Die persoon is een van de talrijke die de euvele moed en een voldoende ontwikkeld gevoel van rechtvaardigheid heeft om de ploertenstreken van De Saeger aan het licht te brengen;  ook voor de rechtbank en zodoende een halt toe te roepen.)

- Rechtvanantwoord.com schrijft: "Een anekdote : Interview aan een gestolen bureau ?"
"De computer en bureau waarop Marc Ernst zat te werken tijdens het korte interview is eigendom van Filip De Saeger."

Dit is onjuist: die PC is gekocht in november 2006 en eigendom van BizInfo gcv. Zie de aankoopfactuur als bewijs.

- Rechtvanantwoord.com schrijft: "Marc Ernst krijgt ongelijk van Raad voor Journalistiek"

Ondanks dat op de bewuste pagina op rechtvanantwoord.com de uitspraak van de Raad voor Journalistiek in extenso wordt overgenomen, suggereert de titel en ondertitel van het artikel, dat de Raad zich inhoudelijk uitsprak over het waarheidsgehalte van de berichtgeving van Marc Ernst. Niets is echter minder waar: de raad sprak zich enkel uit over de (deontologische) fout van Marc Ernst met betrekking tot het nalaten van het rechtzetten van informatie waarvan men weet heeft dat ze fout is.

In die zin is de titel geen juiste weergave van de eigenlijke beslissing (en de bevoegdheid) van de Raad: uitspraak doen over de gegrondheid van een klacht op basis van de journalistieke plichtenleer.

De erkenning aan de Raad voor Journalistiek door mij van de onjuistheid van bepaalde elementen van de berichtgeving met betrekking tot Areopa/Ludo Pyis op aanvankelijk hrm.net en vandaag op HRMblogs.net/areopa (het publiceren van 'kleine en grotere onjuistheden') gebeurde evenwel ten onrechte en op basis van de toen bekende informatie en documenten. Vandaag is geweten en bewezen dat Areopa me op bedrieglijke wijze, een oor heeft aangenaaid en misleid heeft. En dat er dus geen sprake is van onjuistheden (kleine of grotere). Wèl van bedrog en misleiding van Areopa om me in die mening te doen verkeren !

Zie voor alle details in dat verband: Hoe Areopa en zijn zaakvoerder Ludo Pyis mij en de Raad voor Journalistiek (een oor aan)naaiden

- Rechtvanantwoord.com schrijft: "Marc Ernst bevestigt dat zijn websites bijna geen bezoekers hebben."

" Welke adverteerder gaat geld betalen om op een site te staan met 100 bezoekers? Net daarom misschien dat veel van de adverteerders en partners afhaken in deze tijden van crisis waarin elke uitgave in marketing onderworpen wordt aan een grondige Return-On-Investment analyse.

begin citaat van Marc Ernst :
- HRMinfo.net
traffic rank: 4.873.287
Aantal unieke bezoekers de voorbije 7 dagen (volgens Google Analytics) : 755 (ofte 107/dag)

- HRMblogs.com
traffice rank : 4.576.922
Aantal unieke bezoekers de voorbije 7 dagen (volgens Google Analytics) : 690 (ofte 99/dag)"

De gedeeltelijk geciteerde informatie op rechtvanantwoord.com is afkomstig van een blogpost van mij op HRMblogs.com (namelijk 'Alexa-cijfers onbetrouwbaar' op http://www.hrmblogs.com/2008/11/24/alexa-cijfers-onbetrouwbaar-voor-traffic-van-websites).

Maar er wordt onvolledig en op demagogische wijze uit geciteerd, met de bedoeling om de websites van BizInfo, met name HRMinfo.net & HRMblogs.com, in een verkeerd daglicht te plaatsen en ze als onbetekenend voor te stellen - wat ze hoegenaamd niet zijn en in vergelijking met hun concurrenten (die aanzienlijk langer bestaan) niet onaardig scoren.  

Zie voor alle details: Alexa-cijfers onbetrouwbaar voor traffic van websites
 
- Rechtvanantwoord.com schrijft: "Marc Ernst bevestigt in dat interview dat hij geen journalist is, maar gewoon een burger. Hij zegt letterlijk 'Je suis pas un journaliste, mais un citoyen'. "

Los van feit dat de weergave van het vermeende citaat een kanjer van een taalfout (tegen het Frans) bevat (in correct Frans is de ontkennende wijze 'je ne suis pas) -  luidt het volledige en correcte citaat van mij in dat bewuste interview met de RTBF (letterlijk) : j'étais journaliste (dans les faits), actuellement je suis plutôt citoyen avec un passé journalistique et un savoir faire adéquate'.  Geen onbelangrijke nuance. Zie : http://nl.youtube.com/watch?v=qPZ-AQTsoAQ.

Met deze gemanipuleerde uitspraak van mij wilt rechtvanantwoord.com (willen mijn belagers) suggereren dat ik me in het verleden ten onrechte als journalist uitgaf en dat vandaag nog steeds doet. De titel en het beroep van journalist is in ons land echter niet beschermd: het staat iedereen vrij zich als dusdanig te (be)noemen. Wél beschermd is de titel en het beroep van 'beroepsjournalist'. Deze omschrijving/ titulatuur is echter nooit door mij gebezigd.

Ter info: de wetgever voorzag (in de wet van 30 december 1963) de mogelijkheid als 'professioneel' journalist erkend te worden door de representatieve beroepsvereniging: de VVJ/AVBB (zeg maar de journalistenbond). Beroepsjournalisten beschikken over officiële persdocumenten, die hen het werken aanzienlijk vergemakkelijken. Die bijvoorbeeld accreditatie bij officiële instellingen en toegang tot hun persconferenties mogelijk maken. Daarnaast genieten beroepsjournalisten nog van voordelen op sociaal vlak (onder andere kortingen op het openbaar vervoer).

Om door de VVJ/AVBB als beroepsjournalist erkend te worden en dus van de bijhorende prerogatieven te kunnen genieten, dient men sedert minstens twee jaar journalist in hoofdberoep te zijn (m.a.w. het leeuwendeel van zijn inkomen dient bekomen te zijn uit journalistieke arbeid), en dit in een medium dat algemene berichtgeving verstrekt. Zelfs nogal wat journalisten van de algemene pers in België beantwoorden niet aan deze criteria en zijn dus door de VVJ/AVBB niet als beroepsjournalist erkend. Dat is het geval voor o.m. tal van (freelance) medewerkers van Knack, waaronder de befaamde onderzoeksjournalisten Marleen Teugels en Ludo De Witte. De eerste omdat ze in het onderwijs staat, de tweede omdat hij ambtenaar is. Er zijn in ons land zelfs hoofdredacteurs die geen erkend beroepsjournalist zijn (o.a. Thomas Siffer van Story).

Ik heb nooit in hoofdzaak van mijn journalistieke arbeid geleefd en werkte bovendien altijd voor gespecialiseerde media. Derhalve kon ik ook nooit erkend worden als 'beroepsjournalist'.  Maar ik kon mij wel degelijk, volledig legitiem, journalist noemen. Hoe zou ik trouwens anders, sinds 2002, lid kunnen zijn van de Vereniging van Onderzoeksjournalisten (VVOJ) en meegewerkt hebben aan het rapport van die vereniging, evenens uit 2002, over de situatie van de onderzoeksjournalistiek in Nederland en België?

- Rechtvanantwoord.com schrijft: 'Uit goede bron vernamen we verder dat en nog meer strafklachten lopen tegen Marc Ernst voor diefstal, misbruik van vertrouwen, oplichting en fraude.'

De auteur van deze zin was/is blijkbaar goed op de hoogte van de strafklacht van Filip De Saeger/HRM Net bvba en Fides Consulting, voor o.m. diefstal, misbruik van vertrouwen, oplichting en fraude tegen Marc Ernst. Dat geeft alvast aan dat er contacten zijn tussen De Saeger en de personen van/achter rechtvanantwoord.com. Over deze strafklachten kan er, gezien het lopende onderzoek, niet veel gezegd worden.

Maar toch dit: ik kent ze want ben in dat kader al verhoord. Ze zijn al even lachwekkend en werden door mij even makkelijk weerlegd (door onder meer documenten) als de bovenstaande beweringen van rechtvanantwoord.com. Ook inmiddels uitgevoerde onderzoeksdaden (o.m. vergelijkingen van data-bestanden), van onder meer de computer crime unit van de gerechtelijke politie, hebben het onjuiste karakter van de klachten van De Saeger al aangetoond.

Met deze strafklacht, die bijna twee jaar later werden ingediend dan de belangrijkste feiten waarop ze betrekking hebben (met name op 2/11/2007, terwijl die feiten dateren van eind 2005-begin 2006), is het Filip De Saeger enkel om de stemmingsmakerij te doen, om te beschikken over een extra element om zijn lastercampagne te (kunnen) voeren en te voeden en ze enige geloofwaardigheid proberen te bezorgen.

Ik verleen mij volle medewerking aan het lopende onderzoek en heb het volste vertrouwen in het oordeelkundige vermogen van de onderzoekers en magistraten.

Maar zelfs indien de uitkomst van dat onderzoek voor mij negatief zou zijn en ik door de raadkamer doorverwezen wordt naar de rechtbank (m.a.w. dat het tot een proces zou komen) ben ik tot op vandaag van geen enkel misdrijf beschuldigd en geldt, tot het tegendeel bewezen en ik daadwerkelijk veroordeeld ben (wat vandaag geenszins het geval is), mijn vermoeden van onschuld.

Op het moment dat bovenstaande zinnen over strafklachten tegen mij geschreven werden was het hun auteur bekend dat het openbaar ministerie 'geen doorverwijzing' naar de raadkamper vorderde met betrekking tot de strafklachten van Areopa/Ludo Pyis en Yves Paneels tegen Marc Ernst. Dat straal negeren, illustreert (nogmaals) hun lasterlijke en slechtmakende bedoeling.

Het feit dat Areopa/Ludo Pyis (niet Paneels) om bijkomende onderzoeksdaden vroeg en deze zaak dus nog niet definitief van de baan is, verandert niets aan het eenzijdige en bewust schadende karakter van de voorstelling van zaken door rechtvanantwoord.com. Vermits Paneels de raadkamer niet om bijkomende onderzoeksdaden verzocht, is zijn klacht trouwens wél van de baan (lees: naar de prullenmand verwezen).

Naar mag verwacht worden zullen de bijkomende onderzoeksdaden trouwens geen nieuwe elementen opleveren van aard om de mening van de procureur te wijzigen. Met hun verzoek om bijkomende onderzoeksdaden was het Areopa/Pyis enkel te doen om het gezichtsverlies nog wat uit te stellen.

Update 8/7/2009

rechtvanantwoord publiceert nieuwe humbug. Zie rechtvanantwoord.com bakt het andermaal bruin

4/1/2009 door Marc Ernst

Weblog van Marc Ernst

 
'Zonder dwarsliggers kunnen de treinen niet rijden' (Johan Anthierens)

'Uit het botsen der gedachten ontstaat het licht' (John Stuart Mill)

'Je mag je niet laten doen door het crapuul' (Wannes Van de Velde)

op marcernst.com
www (via google)

Blogroll

Onderstaande, Belgische, (alfabetisch gerangschikte) blogs behoren tot mijn ‘favorieten’. Want ze steken met kop en schouder uit boven de middelmaat in het genre. Wie denkt dat zijn/haar blog eveneens in kwalitatief opzicht bovenmodaal is, en dus aanspraak kan maken op een vermelding, mag me dat laten weten.