De puntjes op de 'i ' n.a.v. van de bullshit over Ingrid Lieten als 'machtigste zakenvrouw' van Vlaanderen

Het wordt te veel voor Corneel (lees: voor deze jongen). De recente artikels over Ingrid Lieten, die voor de SP.a in de nieuwe Vlaamse regering mnister-president en tevens minister van media wordt (en de bevoegdheid krijgt over wetenschappelijk onderzoek en innovatie alsmede de coördinatie van het armoedebeleid. Plus de voogdij heeft over de Participatiemaatschappij Vlaanderen (PMV) en het nieuw op te richten Vlaams energiebedrijf) maken nog maar eens melding van Lieten als 'machtigste zakenvrouw van Vlaanderen'. Zelfd de SP.a doet dat op zijn website.

Lieten zou, volgens die bronnen, dat epitheton bovendien te danken hebben aan een verkiezing. In sommige gevallen wordt vermeld, maar eveneens ten onrechte, dat Trends haar als dusdanig 'verkoos'.

De lichtzinnigheid en gemakzucht waarmee dit alles wordt overgenomen/herhaalt door het schrijversgild is symptomatisch voor de legendarische luiheid van de gemiddelde scribent alsmede voor de oppervlakkige 'journalistiek' die tegenwoordig doorgaans bedreven wordt (deels als gevolg van de onderbemanning van de meeste redacties omwille van de mercantiele focus van de uitgevers).

Het lijkt wel dat van elkaar kopiëren, dus domweg overschrijven (in zijn hedendaagse variant heet dat 'copy & paste' plegen), met inbegrip van de fouten en stommiteiten, tegenwoordig het meest gebruikte 'journalistieke' procedé is.

De humbug over Lieten als machtigste zakenvrouw van Vlaanderen staat dus zowat symbool voor de ondragelijke lichtheid van de modale journalistiek van vandaag.

En wel hierom:

- die omschrijving (van 'machtigste zakenvrouw'), die afkomstig is van het business magazine Trends, heeft niets te maken met een 'verkiezing' en nog minder met werkelijke en verifieerbare macht. Niet eens met dito 'invloed'. En zeker niet met een min of meer wetenschappelijke benadering (en definities) van die fenomenen op basis van de inzichten van sociologen zoals Max Weber en Robert Bierstedt.

De voorbarige en weinig accurate omschrijving van Lieten als 'machtigste zakenvrouw van Vlaanderen' is gebaseerd is op het loutere feit van bovenaan te staan in een lijste van mensen met één of meerder bestuursmandaten in een bedrijf of een overheidsorganisatie van publiek of privaat recht. Of er algemeen directeur van zijn.

De namen in het bekomen lijstje (eigenlijk het klassement zelf), waar weinig vrouwen in voorkomen, werd samengesteld op basis van de gegevens uit de Trends TOP 30.000. Die eerste ranking werd in een tweede fase gerelateerd ('herwogen' heet dat in wetenschappelijk jargon) aan de omvang (een combinatie van de grootte van de omzet, het personeel, toegevoegde waarde en het eigen vermogen) van de betreffende bedrijven/organisaties. Zodoende bekwam men een nieuw, definitief, lijstje. Dat werd in het verleden meerdere malen aangevoerd door Lieten.

(Tussen haakjes: Trends noemt het samenstellen van dergelijke lijstjes (op basis van publieke informatie, in casu van de Trends TOP 30.000 - die dan weer steunt op de gegevens van de balanscentrale van de Nationale Bank) 'onderzoeksjournalistiek'. Ik ben eerder geneigd om dat lijstjesjournalistiek te noemen. De échte onderzoekjournalistiek staat trouwens sinds het vertrek van directeur Frans Crols ruim twee jaar geleden op een erg laag pitje bij Trends. Waar is de tijd van de grote spitdossiers zoals Superclub en L&H. De artikels over Superclub (die nadien gebundeld werden in een boek) kostten freelance journalist Willy Van Damme niet minder dan zes processen. Het siert Crols, waarmee ik het op een heel aantal punten grondig oneens was (o.a. zijn soms nogal primair uithalen naar 'links' en zijn obsessie met de 'Vlaamse onafhankelijkheid'), dat hij al die tijd zijn medewerker de hand boven het hoofd hield ten opzichte van diegenen die druk uitoefenden om de publicaties te stoppen en zijn redacteur te desavoueren. En, niet onbelangrijk, de uitgever overhaalde om zijn redacteur financeel en juridisch bij te staan. Ik vrees dat dergelijke moedige, rechtlijnige en vooral fundamenteel journalistieke houding van een hoofdredacteur/redactiedirecteur, ten opzichte van 'machten' die onthullingen over mistoestanden of ronduit malversaties willen beletten, met inbegrip van zijn eigen uitgever, tot het verleden hoort want vandaag niet meer mogelijk zou zijn. Bij Trends noch elders.)

- De Lijn is geen bedrijf, maar een zogenaamd (Vlaams) Extern Verzelfstandigd Agentschap naar publiek recht. Net zoals onder meer Kind en Gezin, OVAM, de VRT en de VDAB.

- Ingrid Lieten voerde dat lijstje van zogenaamde 'machtigste' zakenvrouwen zes jaar op rij aan maar niet de laatste versie/editie er van. In die ranking staat vandaag Francine Swiggers van (de groep) ARCO nummer 1. ARCO is de 'holding' van de Christelijke arbeidersbeweging. Zie www.groeparco.be.

Groep ARCO is een coöperatieve holding met een eigen sociale en maatschappelijke benadering. Haar hoofdopdracht is het beheer en de verdediging van de financieel-economische belangen van haar vennoten. Dit gebeurt op een duurzame wijze en met grote zorg voor bedrijfseconomische, sociale, ecologische en ethische aspecten. Groep ARCO maakt deel uit van het ACW en vormt er de coöperatieve pijler naast de vakbond, de mutualiteiten en de sociaal-culturele organisaties.

Groep ARCO telt momenteel meer dan 800.000 particuliere vennoten uit brede lagen van de bevolking. Via de financieringsvennootschappen ARCOPAR cvba en ARCOPLUS cvba brengen zij het merendeel van het kapitaal van Groep ARCO aan. Groep ARCO telt daarnaast ook tal van referentievennoten. Dit zijn met name de sociale organisaties die met het ACW verbonden zijn. In totaal beheert Groep ARCO op dit ogenblik een kapitaal van zo'n 1,7 miljard euro.

In het ietwat verouderde maar nog steeds lezenswaardige boek 'De Power List' van journalist Ludwig Verduyn (ex De Tijd en voormalig hoofdredacteur van De Morgen, waar hij ooit op schandalige manier is ontslagen (ontslag dat 'verpakt' werd als vrijwillig) - maar onkiese ontslagen zijn eerder regel dan uitzondering bij die krant. Vandaag hoofdredacteur van nieuwszender Actua TV) komt Ingrid Lieten niet voor. Dat heeft ongetwijfeld te maken met het gegeven dat ze pas in januari 2002 directeur-generaal van De Lijn werd en het boek reeds in 2001 verscheen. Benieuwd en op welke plaats Ingrid Lieten zou staan in de subcategorie 'Bedrijven en overheidsinstellingen' moest Verduyn vandaag een update van zijn boek publiceren. Verduyn stelde Power-lijstje op voor verschillende maatschappelijke sectoren, niet enkel het zakenleven (o.a. ook sport, politie en justitie, politiek en cultuur). Feit is dat de methodologie die Verduyn hanteerde stukken serieuzer is dan die van Trends. Hij stelde zijn lijstjes samen op basis van onder meer gesprekken met insiders, die zowel invloedrijke/machtige mensen vernoemen als de macht en invloed van die personen inschatten/duiden. Die gegevens werden dan aangevuld en verfijnd aan de hand van inhoudsanalyses van kranten (we mate waarin en wijze waarop er over die personen geschreven werd, meer bepaald met betrekking tot hun reële of vermeende macht/invloed).

Ingrid Lieten, de dochter van voormalig SP.a volksvertegenwoordiger Lisette Croes, studeerde rechten aan de VUB. Daarna behaalde ze bijkomende getuigschriften in overheidsmanagement en bestuurskunde, personeelsmanagement bij de overheid, een bijzondere licentie bedrijfsrecht en een master degree 'Industrial Location and Development'.

Haar loopbaan begon ze als advocaat aan de balie in Brussel en Hasselt. Na functies bij de GOMLER Limburg (kaderlid), de gemeente Maasmechelen (gemeentesecretaris) en de Limburgse Reconversie Maatschappij (algemeen secretaris) werd ze op 1 januari 2002 directeur-generaal van De Lijn. Ze is ook lid van de raad van bestuur van TV Limburg, en lid van het Executive Board Committee en de Commissie Corporate Management van de UITP (Union Internationale des Transports Publics). Tevens is Ingrid Lieten ondervoorzitter van de Belgische Vereniging voor Gemeenschappelijk Stadsen Streekvervoer (BVGSSV), bestuurslid van de Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel, de nv De Scheepvaart en Elia. Tot slot is ze voorzitter van het Vlaams Centrum voor Kwaliteitszorg. Haar carrière en rijzend ster worden door waarnemers en insiders in verband gebracht met haar goede relaties met Steve Stevaert en de loge.

11/7/2009 door Marc Ernst

Weblog van Marc Ernst

 
'Zonder dwarsliggers kunnen de treinen niet rijden' (Johan Anthierens)

'Uit het botsen der gedachten ontstaat het licht' (John Stuart Mill)

'Je mag je niet laten doen door het crapuul' (Wannes Van de Velde)

op marcernst.com
www (via google)

Blogroll

Onderstaande, Belgische, (alfabetisch gerangschikte) blogs behoren tot mijn ‘favorieten’. Want ze steken met kop en schouder uit boven de middelmaat in het genre. Wie denkt dat zijn/haar blog eveneens in kwalitatief opzicht bovenmodaal is, en dus aanspraak kan maken op een vermelding, mag me dat laten weten.